ΑΕΡΟΣΤΑTΟ

9o ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΠΤΟΛΕΜΑΙΔΑΣ Τμήμα ΣΤ2
Το < αερόστατο> είναι ένα ηλεκτρονικό περιοδικό με εικόνες, σκόρπιες λέξεις και ήχους που έχουν άλλο βάρος από το συνηθισμένο. Όχι γιατί η ματαιοδοξία μας τις κάνει πιο σοβαρές αλλά επειδή η φωνή μας τις κάνει πιο ακριβές στα μάτια και τα αυτιά μας.
Χώρος υπάρχει για όποιον θέλει το ταξίδι. Προορισμός είναι το <οπουδήποτε έχει καθαρό αέρα >και σημάδι επιστροφής ο ορίζοντας
Κοπιάστε, καλώς ήρθατε.

Διαλέξαμε για εσάς...

Διαλέξαμε για εσάς...
<... ... σε μια γεμάτη καρδιά υπάρχει χώρος για όλα, σε μια άδεια δεν υπάρχει χώρος για τίποτα...>> Antonio Porchia

Δευτέρα, 29 Απριλίου 2013

Κ.Π. Καβάφης


Σαν σήμερα 29 Απριλίου του 1933 αφήνει την τελευταία του πνοή ο μεγάλος ποιητής  Κ.Π.Καβάφης -την ημέρα των γενεθλίων του στα 70 ακριβώς χρόνια του - στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου.
<Να ένας άνθρωπος μπροστά μου, άρτιος, που τελεί τον άθλο της τέχνης με υπερηφάνεια και σιωπή..> έγραψε γι αυτόν ο Νίκος Καζαντζάκης περιγράφοντας τη συνάντησή του στο σπίτι του.

 Ο ίδιος σ ένα αυτοβιογραφικό σημείωμά του γράφει:
<Είμαι Κωνσταντινουπολίτης την καταγωγήν, αλλά εγεννήθηκα στην Αλεξάνδρεια - σ' ένα σπίτι της οδού Σερίφ· μικρός πολύ έφυγα, και αρκετό μέρος της παιδικής μου ηλικίας το πέρασα στην Αγγλία. Κατόπιν επισκέφθην την χώραν αυτήν μεγάλος, αλλά για μικρόν χρονικόν διάστημα. Διέμεινα και στη Γαλλία. Στην εφηβικήν μου ηλικίαν κατοίκησα υπέρ τα δύο έτη στην Κωνσταντινούπολη. Στην Ελλάδα είναι πολλά χρόνια που δεν επήγα. Η τελευταία μου εργασία ήταν υπαλλήλου εις ένα κυβερνητικόν γραφείον εξαρτώμενον από το υπουργείον των Δημοσίων Έργων της Αιγύπτου. Ξέρω Αγγλικά, Γαλλικά και ολίγα Ιταλικά.>
 
Εξαιρετικός στο λόγο του με εκείνη την ιδιαίτερή του γλώσσα, βαθιά φιλοσοφικός , βίαια ρεαλιστικός , μακριά απ τα ανώδυνα των ρομαντικών , πραγματικά ελκυστικός και επικίνδυνα σύγχρονος.
 Εξαίσιο δείγμα το ποίημά του <Απολείπειν ο θεός Αντώνιον>

 ΑΠΟΛΕΙΠΕΙΝ Ο ΘΕΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΝ
Σαν έξαφνα ώρα μεσάνυχτ', ακουσθεί
αόρατος θίασος να περνά
με μουσικές εξαίσιες, με φωνές -
την τύχη σου που ενδίδει πια, τα έργα σου
που απέτυχαν, τα σχέδια της ζωής σου
που βγήκαν όλα πλάνες μη ανωφέλετα θρηνήσεις.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που φεύγει.
Προ πάντων να μη γελασθείς, μην πεις πως ήταν
ένα όνειρο, πως απατήθηκεν η ακοή σου'
μάταιες ελπίδες τέτοιες μην καταδεχθείς.
Σαν έτοιμος από καιρό, σα θαρραλέος,
σαν που ταιριάζει σε που αξιώθηκες μια τέτοια πόλι,
πλησίασε σταθερά προς το παράθυρο
κι άκουσε με συγκίνησιν, αλλ' όχι
με των δειλών τα παρακάλια και παράπονα,
ως τελευταία απόλαυσι τους ήχους,
τα εξαίσια όργανα του μυστικού θιάσου,
κι αποχαιρέτα την, την Αλεξάνδρεια που χάνεις.
 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου