Γέφυρα Ρίου -Αντιρίου

Γέφυρα Ριου-Αντιριου

Είναι η μεγαλύτερη σε μήκος καλωδιωτή γέφυρα στον κόσμο. Συνδέει την Πελοπόννησο με τη Στερεά Ελλάδα.

Το μήκος της γέφυρας που στηρίζεται σε τέσσερις πυλώνες, ανέρχεται στα 2280 μέτρα, ενώ μαζί με τις προσβάσεις φτάνει γύρω στα 2880 μέτρα. Η γέφυρα αναπτύχθηκε και ολοκληρώθηκε, παρά τις δυσμενείς περιβαλλοντικές συνθήκες, ενώ το μέγιστο βάθος θεμελίωσης φθάνει τα 65 μέτρα υπό την επιφάνεια της θάλασσας.

Πρόκειται για μία καλωδιωτή γέφυρα, οι αντοχές της οποίας είναι εντυπωσιακές. Σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε με προδιαγραφές να αντέξει σε σεισμό μεγαλύτερο από 7,4 της κλίμακας ρίχτερ. Έχει υπολογιστεί, επίσης, πως αντέχει σε ενδεχόμενη σύγκρουση τάνκερ εκτοπίσματος 180,000 τόνων, καθώς και σε ταχύτητα ανέμου 250 χλμ/ώρα, ταχύτητα που αντιστοιχεί σε τυφώνα. Τέλος, η γέφυρα είναι σχεδιασμένη να απορροφά πιθανές μετατοπίσεις μεταξύ δύο βάθρων, σε οποιαδήποτε κατεύθυνση.

Η γέφυρα περιλαμβάνει και πεζόδρομο/ποδηλατόδρομο η χρήση των οποίων απαλλάσσεται πληρωμής διοδίων.

Η γέφυρα εγκαινιάστηκε το 2004 και από επάνω της πέρασε η Ολυμπιακή φλόγα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας.

Στις 25 Μαΐου 2007 σε ειδική τελετή ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας "βάπτισε" τη γέφυρα σε "Γέφυρα Χαρίλαος Τρικούπης". Ο Πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης οραματίστηκε αυτή τη γέφυρα το 1889 αλλά έπρεπε να περάσουν περισσότερα από 100 χρόνια για να υλοποιηθεί .

Δημήτρης Τσ.

Ο <Αιώνιος Έφηβος>

Ο Αντώνης Σαμαράκης σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Εργάστηκε στο Υπουργείο Εργασίας, θέση την οποία εγκατέλειψε μετά την επιβολή της δικτατορίας του Μεταξά, για να επανέλθει το 1945 μέχρι και το 1963. Κατά τη διάρκεια της ναζιστικής κατοχής συμμετείχε στην εθνική αντίσταση. Το 1944 συνελήφθη από τους Ναζί και καταδικάστηκε σε θάνατο, αλλά τελικά κατάφερε να αποδράσει. Ο Αντώνης Σαμαράκης έφυγε στις 8 Αυγούστου του 2003. Σύμφωνα με επιθυμία του, το σώμα του δωρήθηκε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών για έρευνες των φοιτητών της Ιατρικής Σχολής. Δε σταμάτησε ούτε στιγμή να πιστεύει ότι «Ζητείται ελπίς» στον σύγχρονο κόσμο μας. O«αιώνιος έφηβος» και αγαπημένος συγγραφέας Αντώνης Σαμαράκης, μέσα από το έργο του στιγματίζει τα κοινωνικά προβλήματα, υμνεί τον έρωτα και τη φιλία, αποζητά την ειρήνη και την ευημερία μέσα από τη συναδέλφωση και την πολιτιστική συνύπαρξη των λαών. Τα βιβλία του μεταφράστηκαν σε περισσότερες από 30 γλώσσες. «Το Λάθος», «Ζητείται Ελπίς», «Σήμα Κινδύνου», «Αρνούμαι», «Το Διαβατήριο», «Η Κόντρα», «Αυτοβιογραφία 1919 - », «Εν Ονόματι», είναι μερικά από τα πολυδιαβασμένα έργα του. Εξετάζουν ζητήματα όπως η ειρήνη, η ελευθερία, η κοινωνική δικαιοσύνη, η δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Όλο του το έργο είναι εμπνευσμένο από την αγάπη του για τα παιδιά.

Είπε:
«- Ποτέ άλλοτε οι στέγες των σπιτιών μας δεν ήταν τόσο κοντά η μία στην άλλη όσο είναι σήμερα, κι όμως ποτέ άλλοτε οι καρδιές μας δεν ήταν τόσο μακριά η μία από την άλλη όσο είναι σήμερα.
<<Η ελπίδα, που θα έπρεπε να είναι ένα αγαθό σε κοινή χρήση ελεύθερο, είναι ένα αγαθό εν ανεπάρκεια αλλά και εν ελλείψει>>
<<Το χρέος του συγγραφέα είναι να είναι παρών! Να είναι η φωνή εκείνων που δεν έχουν φωνή>>
Αντώνης Σαμαράκης

Παύλος Αντ.

Οι φωτιές του Αυγούστου

Στη Θάσο , το πανέμορφο νησί του Βορείου Αιγαίου, κάθε καλοκαίρι ξαναζωντανεύει το έθιμο.

Οι φωτιές του Αυγούστου είναι ένα έθιμο που έρχεται από τα βάθη των αιώνων και είναι ένας ύμνος στη δύναμη του Ηλιου που δίνει ζωή και καρπούς στη γη.

Χάνονται τα ίχνη του στη αρχαία Ελλάδα. Από γενιά σε γενιά έφτασε ως σήμερα.

Το βράδυ της 1ης Αυγούστου στην πλατεία του χωριού μαζεύονται όλοι ,χορεύουν και τραγουδούν.

Στην αρχή χορεύουν παιδιά , μετά ενήλικες και στο τέλος οι γεροντότεροι.

Αφού τελειώσει ο χορός και το τραγούδι, ανάβουν τις φωτιές καίγοντας κοφίνια από φωλιές μελισσών που μοιάζουν με καλάθια και πηδούν από πάνω για να πάνε καλά οι σοδειές.

Πρώτος πηδά ο γεροντότερος του χωριού, μετά οι νεότεροι και τέλος τα παιδιά.

Το έθιμο αυτό το έζησα στα Λιμενάρια της Θάσου και κάθε χρόνο ανυπομονώ να το ξαναδώ.

Καλλιρρόη Τσ.

ΞΩΚΛΗΣΙΑ

Χαρακτηριστικό στοιχείο των περισσότερων χωριών της Ελλάδας είναι οτι είναι περιτριγυρισμένα από ξωκλήσια.

Συνήθως χτισμένα σε κοντινή απόσταση , έξω από τα χωριά.

Μικρά , σε όγκο και σε έκταση, στραμμένα στην Ανατολή με το Τέμπλο τους ,την Ωραία Πύλη ,το μικρό εσωτερικό τους, δίχως Νάρθηκα για την οικονομία του χώρου.

Στην ελληνική ύπαιθρο συναντάς πλήθος εξωκλήσια μάρτυρες της βαθιάς θρησκευτικότητας των Ελλήνων. Τα περισσότερα αφιερωμένα στον Αι Νικόλα ,στα νησιά κυρίως, ενώ στους ορεινούς τόπους του Προφήτη Ηλία.

<<Μπαίνοντας, θες δε θες, ακούς την ηχώ ψαλμών κι αισθάνεσαι το δέος των ανθρώπων που το στερέωσαν.>>

Μαρία Μπ.

ΒΟΡΕΙΟ ΣΕΛΑΣ

Όταν ο ουρανός γίνεται πίνακας και η Φύση ζωγραφίζει...
Δείτε εικόνες από το Βόρειο Σέλας



Το Σέλας είναι φαινόμενο που συμβαίνει κυρίως στους Πόλους της γης (και τους δύο) αλλά όχι μόνο σ' αυτούς.
Στην Ελλάδα το 1870, το 1938 , το 1940 αλλά και το 2003 παρατηρήθηκε Σέλας. Το 2003 μάλιστα φωτογραφήθηκε πάνω από την Αθήνα.
Το Σέλας οφείλεται στα σωματίδια (ιονισμένο αέριο) που φτάνει από τον Ήλιο στη Γη κατά τη διάρκεια των ηλιακών καταιγίδων. Πρώτος παρατηρητής του Σέλαος ήταν ο Αριστοτέλης που στα <Μετεωρολογικά> του το περιγράφει με λεπτομέρειες αφού ,όπως λέει, το παρατήρησε μια <αίθρια νύχτα>.


Το Σέλας από δορυφόρο της ΝΑΣΑ

Ο ΗΧΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ

Ακούστε το ήχο της βροχής
για 108 απολαυστικά δευτερόλεπτα.

...Έλα στη θέση μου...

Χωρίς σχόλια γιατί η αλήθεια όταν σχολιάζεται μικραίνει.

Για το φίλο Μιχάλη (νεοδιόριστο δάσκαλο , ενεργό πολίτη και θαυμάσιο άνθρωπο ) που δεν είναι το καρότσι που τον βαραίνει τόσο όσο η αδιαφορία αυτής της πόλης.

Εκλειψη ήλιου 22/7/2009

Στις 22 Ιουλίου έγινε η μεγαλύτερη σε διάρκεια ολική έκλειψη του Ήλιου του 21ου αιώνα (6 ολόκληρα λεπτά) .
Ήταν ορατή στο Βόρειο ημισφαίριο και η Σελήνη έκρυψε τον ήλιο περίπου σε ολόκληρη τη διαδρομή της μπροστά από τη Γη. Κατά τη διάρκεια των εκλείψεων οι επιστήμονες έχουν τη μοναδική ευκαιρία να μελετήσουν το <στέμμα> του Ήλιου αλλά και τις εκρήξεις στην επιφάνειά του.
Οι εκλείψεις όμως έχουν δεθεί και με παλιές δοξασίες , θρησκευτικές και λατρευτικές παραδόσεις λαών. Αρκετοί Ινδουιστές συγκεντρώθηκαν στην ιερή πόλη του Βαρανάσι της Ινδίας για να κάνουν βουτιές στον Γάγγη και να προσευχηθούν στον Ηλιο, καθώς σύμφωνα με τη θρησκεία τους η πράξη αυτή οδηγεί στη λύτρωση από τον κύκλο της ζωής και του θανάτου. Λίγο αργότερα οι συγκεντρωμένοι στις διάφορες πόλεις του Μπαγκλαντές, του Νεπάλ, του Μπουτάν, της Μιανμάρ, της Κίνας και της Ιαπωνίας, αποχαιρετούσαν τον Ηλιο, καθώς οι πόλεις μία μία βυθίζονταν στο σκοτάδι.

Δείτε κάποιες καταπληκτικές εικόνες στο παρακάτω animation .


Σχηματικά η έκλειψη της Σελήνης και του Ήλιου είναι κάπως έτσι

ΕΚΛΕΙΨΗ ΣΕΛΗΝΗΣ

ΕΚΛΕΙΨΗ ΗΛΙΟΥ

ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ

Τα μικρά παραμύθια λένε πολλά .

Για όσα η ψυχή του ανθρώπου εύχεται, ποθεί και φοβάται.

Δείτε τη μικρή ιστορία των δύο λύκων....

ΟΙ ΔΥΟ ΛΥΚΟΙ
Ένα βράδυ ένας γέρος (ινδιάνος) της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε:"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας

"Ο ένας είναι το Αρνητικό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία, η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή,η κατωτερότητα,τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ.

Ο άλλος είναι το Θετικό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα,η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη, η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνια, ηγενναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη στο Θεό.

Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:"Ποιος λύκος νικάει;

"Ο γέρος απάντησε απλά ..............."Αυτός που ταΐζεις."

Καλό καλοκαίρι

Σχολείο τέλος.

Τώρα ξεκούραση, διακοπές, θάλασσα...

Κι εμείς αποχαιρετήσαμε τη χρονιά που έφυγε και την ΣΤ' που έφυγε μαζί της με χορούς, τραγούδια και παιχνίδια στην αυλή του σχολείου.

Καλό καλοκαίρι σε όλους!!!